خداحافظ Dual boot، سلام Quad boot
چند روز پیش به ذهنم رسید که از سی دی های توزیع های لینوکسی که در اختیار دارم، واقعا استفاده کنم. چون من هربار که توزیع جدیدی به دستم می رسید، فقط آن را در حالت Live اجرا و امتحان می کردم و این برایم کافی بود:D و باز هم به اویونتوی نازنینم برمی گشتم:) از بین توزیع های بیشمارم:D توزیع های openSUSE، Fedora، Sabayon و Mandriva رو انتخاب کردم. متاسفانه Sabayon و Fedora پارتیشن های هارددیسکم را نمی شناختند و تنها یک درایو unallocated را شناسایی می کردند(احتمالا هارددیسکم مشکل پیدا کرده:() پس طبیعی است که هارددیسکم را نپراندم:D بنابراین به سراغ دوتای دیگر رفتم. خوشبختانه openSUSE مثل یک گل سبز زیبا نصب شد:) بعد Mandriva رو هم نصب کردم که البته به اندازه openSUSE برایم دلنشین نبود. بعد از همه هم Ubuntu عزیز رو نصب کردم. بله! کامپیوتر من حالا Quad boot شده بود: Ubuntu، openSUSE، Mandriva. اما چهارمی را نمی توانید حدس بزنید.;) MS Windows. از من بعید بود، نه؟! نخیر! من به اجبار این کار رو کرده ام. چون این کامپیوتر Public است و Personal نیست. یعنی همه افراد خانواده از آن استفاده نمی کنند. و با لینوکس آشنا نیستند و اصلا هم نمی خواهند آشنا شوند…
شاید ندانید هدف من از این پست چی بود. شاید اصلا هم خودم ندانم:D به هر حال… به قول مهرداد، زندگی سخته;)
یک +1 به لینوکس:)




دیدگاههای تازه