دلایل من برای استفاده از گنو/لینوکس

اخیرا صاحبان وبلاگ های مربوط به لینوکس و نرم افزارهای آزاد، نوشتن در مورد دلایل استفاده از لینوکس برای خودشون رو نوشته اند. من هم چون وبلاگی در این زمینه دارم D-: دلایل استفاده خودم رو از لینوکس می نویسم.
1- لینوکس آزاده.
لینوکس آزاده. یعنی آزادید توش هر کاری بکنید. برنامه ها رو تغییر بدید. به یه اسم دیگه منتشرشون کنید. مطابق میل خودتون سفارشی سازیش کنید و غیره. در صورتی که حتی نوار ابزار پایینی ویندوز(همونی که توش Start هست ) اصلا قابل سفارشی سازی نیست. چه برسه به بقیه اش
2- من انسانیت رو دوست دارم.
در لینوکس تنها چیزی که به وفور دیده می شود، کمک به یکدیگر و حل کردن مشکلات با یکدیگر و ساخت برنامه برای کاربران بدون هیچ چشم داشتی است. فکرش رو بکنید که یه برنامه نویس انسان(آخه برنامه نویس غیرانسان هم داریم، نمونه اش بیل گیتس:D) چند هفته و حتی چند ماه خودش رو برای نوشتن برنامه ای پشت سر بگذاره (نمی گم تلف کنه، آخه این کار وقت تلف کردن نیست:) ) تا شما راحت باشید. یه مقایسه هم بکنم. مایکروسافت هم جاسوسی می کنه تا شما ناراحت بشید
3- دزدها به بهشت نمی روند!
سومین دلیلم اینه که تو لینوکس به ندرت یه چیزه حتی غیرآزاد ولی رایگان داریم، چه برسه به پولی اش. مثلا من الان سه تا برنامه غیر آزاد دارم استفاده می کنم(یعنی وجودشون رو درک می کنم) یک: Opera دو: درایور Linuxant سه: flashplugin. در دوران جهالت، اوضاع برعکس بود. یعنی من فقط دوتا برنامه آزاد داشتم یکی اش Firefox و اونه دیگه هم Thunderbird.
4- لینوکس طرفدار دوستی است.
یکی از جالبیهای لینوکس این است که افراد را به دوست یکدیگر تبدیل می کند. مثلا من از راه همین فروم اوبونتو با عده زیادی آشنا شدم و یا با فعالیت در کانال آی آر سی با چند تن از همشهری ها و هم زبانان لینوکس کارم آشنا شدم. نمونه بارز از این روابط دوستانه، LUG ها (Linux Users Group) هستند. LUG یعنی گروه کاربران لینوکس. حالا این گروه می تونه یک گروه دوستانه و چند نفره باشه یا به یک شهر و حتی استان تعلق داشته باشه. چند نمونه از این LUG ها در ایران: IsfahanLUG، TehranLUG، MashhadLUG، GuilanLUG و etc (غیره ).
5- حوصله کرش کردن و نصب هفتگی ویندوز رو ندارم.
این یکی حتما برای تک تک کاربران سابق و حاضر ویندوز:D اتفاق افتاده. من تو ویندوز همه اش خدا خدا می کردم که وقت بازی کردن یا کار کردن باهاش، کرش نکنه . وقتی که برنامه ای در ویندوز هنگ می کنه، کل سیستم کرش می کنه و به حالت کما در می آید! در صورتی که وقتی برنامه ای در لینوکس هنگ بکنه، می تونید با سیستم کارهای دیگه تون رو پیگیری بکنید و وقتی هم که می خواهید برنامه هنگ کرده رو ببندید، نیازی به Restart کردن کل سیستم نیست، کافیه که روی علامت ضرب در گوشه برنامه کلیک کنید تا Force Quit بیاد و برنامه رو kill کنه و یا حتی می تونید با دستور killall programname اون رو kill کنید. نصب هفتگی ویندوز با همه برنامه هاش جزو کارهای اصلی ام بود. تصور کنید که باید کلی درایور و نرم افزار (آفیس و فتوشاپ و…) رو هرهفته نصب می کردم. حالا اگه نسخه جدیدی از اوبونتو بیاد و نخوام Upgrade اش کنم، اوبونتو رو دوباره نصب می کنم!
6- من تنوع رو دوست دارم.
وقتی که در ویندوز باشید، هیچ چیز رو نمی تونید کاملا سفارشی سازی کنید. مثلا اگر کسی تا به حال دو نوار ابزار رو مثل گنوم تو ویندوز ساخته، به من بگه D-: انتخاب ها در لینوکس خیلی متنوع هستند. مثلا من که از گنوم خوشم نیاد، می رم KDE کار کنم و اگه از KDE هم خوشم نیاد، می رم Xfce، Enlightment، Fluxbox و بقیه رو امتحان می کنم تا به محیط دلخواهم برسم. ولی تو ویندوز فقط و فقط باید از یک میزکار استفاده کنم، اگر هم نخوام، می آم لینوکس کار می کنم:D
7- من می خوام سیستمم قدرتمند باشه.
شکی نیست که لینوکس قویترین سیستم عامل هاست. کارهای زیادی رو تو لینوکس می تونید انجام بدید که انجام دادنش محاله. مثلا شما نمی توانید با یک دستور، کل مشخصات CPU و یا Ram رو به دست بیارید. ولی تو لینوکس با این دستورها، این کارها قابل انجام شدن هست (cat /proc/cpuinfo و cat /proc/meminfo) و هزاران قابلیت دیگه که برای ویندوزی ها جاش تو کتاب افسانه هاست P:
8- می خوام سیستم عاملم انسانی باشه.
مایکروسافت هر روز با حیله و کلک بیشتری کاربران رو قربانی می کنه. برای آن ها کاربران مهم نیستند، بلکه پولشان مهم اند اما در لینوکس فقط کاربران مهم اند، چون آن ها نرم افزار رو استفاده می کنند.

این هشت دلیل فکر کنم کافی باشه. اگه دلایل بیشتری به ذهنم رسید، اونها رو در یه پست دیگه بهتون می گم