ویندوز بازهم مسخره بازی در آورد!
این بار می خواهم یکی از ضعف های ویندوز XP(و شاید هم Vista) رو به شما بگویم. همه شما می دانید که می توان روی Flash Disk لینوکس نصب کرد. من هم چندی پیش روی Flash ام، اوبونتوی 8.10 نصب کردم(بدون استفاده از usb-creator). بعدا یک پارتیشن 130 مگابایتی fat32 هم برای بقیه کارها گذاشتم(چون ویندوز ext3 رو نمی شناسد). خلاصه چند وقت پیش Flash ام را به یکی از دوستان دادم تا مطلبی را برایم در آن بگذارد. من هم که دلم خوش بود:D وقتی فردای آن روز Flash رو پس گرفتم، دیدم که Flash ام فرمت شده! من هم که سر در نمی آوردم، دوستم رو نفرین می کردم و دوباره اوبونتو را روی آن نصب کردم. وقتی که به ویندوز رفتم، دیدم که جناب ویندوز، فقط پارتنیشن اول می شناسد و بقیه را نمی شناسد! و چون پارتیشن اول ext3 بود، دیگه پارتیشن اول رو هم نمی شناخت:D من هم که نمی دانستم به ویندوز بخندم یا بحالش گریه کنم:D از روی ناچاری پارتیشن اول رو 130مگابایت گذاشتم و بقیه هم برای اوبونتو و swap. واقعا بعضی اوقات ضعف هایی در ویندوز هست که آدم حتی به ذهنش هم نمی رسه:D
پ.ن: کسی می دونه آیا این ضعف در Vista یا 7 هم هست یا نه؟





بله در ویستا هم هست. به احتمال 99.9999 درصد در ویندوز 7 هم هست.(چون 7 همون ویستا ئه با نیازهای سختافزاری کمتر و باگهاش کمتر)
من زودتر از شما به این ضعف ویندوز پی برده بودم و شاخهام سر به فلک کشیده بود!!! واقعاً که مسخرهس! حتی اگه دو تا پارتیشن Primary با فرمت fat32 یا ntfs هم بذاری ببازم فقط اولی رو میشناسه!! هر کاری که کردم نشد. تنها راهی که پیدا کردم این بود که فرمت بقیهشون لینوکسی باشه و از DiskInternal Linux Reader استفاده کنی. اونم که محیطش جداس و توی My Computer نمیاره درایو رو. فقط هم باهاش میشه خوند، حتی نمیشه بهش گفت file manager چون کپی و پیست هم نداره، فقط لیست فایلها و پوشهها رو نشون میده و میتونی هر کدوم روپ که خواستی یه جای save کنی(نه توی همون پارتیشنها، یه درایوی که خود ویندوز بشناسه). از همه مهمتر خیلی سرعتش کمه. ولی وقتی آدم مجبور چارهای نیست. خودمو کشتم هیچ راه بهتری پیدا نکردم…
این DiskInternal Linux Reader رو می شناسم. اما همون طور که گفتید، هم سرعتش افتضاحه و هم فقط فایل ها رو تکی(نه باهم) یه جای دیگه ذخیره می کنه. یه برنامه دیگه هم هست(Ext2IFS) که به احتمال زیاد اون هم کار نمی کنه;)
Ext2IFS که هیچ، Ext2Fsd که اون اون توپتره کار نمیکنه. احتمالا خود کرنل ویندوز پشتیبانی نمیکنه. شایدم هنوز ماکروسافتیها نمیدونن فلش رو هم میشه پارتیشنبندی کرد و دو تا پارتیشن(یا بیشتر) گذاشت! D:
بابا الآن دیگه فلشهای 64 گیگ هم اومده. یواش یواش داره میره که رقابت هاردهای فلش با SATA شروع بشه. همین الآنش هم لپتاپهایی با هارد فلش 64 هست(بیشتر از اون ظاهرا هنوز به صرفه نیست).
بابا این ویندوز عیبهاش یکی دو تا نیست که… به قول معروف به شتر میگن … همون…
به قول اریک ریموند «معماری و کدبیس ویندوز فاجعه است» (اون وقت بعضیا میگن قبول نداریم، اریک ریموند تعصب داره) آخه ما هم که هی چی از ساختار لینوکس و ویندوز اطلاعاتمون بیشتر میشه، بیشتر به صحت این حرف اریک ریموند پی میبریم.
Aziz ina khode microsoft hameye in chizaro midoone vali chon bishtare kesayee ke az computer estefade mikonan windows estefade mikonan mikhan ba in kara hamaro majboor konan ke windows estefade konan… hamin siasato baraye Internet explorer daran chon bishtare adama az IE estefade mikonan standardaye html/css ro reayat nemikonan…m
متوجه منظور شما نشدم. یعنی اگه یه نفر فلاش دیسکش رو به دو پارتیشن تبدیل کنه، چی کار کنه؟ در حالی که عاشق مایکروسافت هم هست!
جناب پوریا. پارتیشنبندی کردن فلش چه ربطی به استفاده نکردن از ویندوز داره. فرضا کسی فلش 16 گیگ داره میخواد بکنه دو تا 8 گیگ(مثلاً با فرمت fat یا ntfs) ازش برای دیتاهاش استفاده کنه، با لینوکس هم کاری نداره! ولی اگه این کارو بکنه توی ویندوز پارتیشن دوم فلش شناخته نمیشه، اون وقت تازه ممکنه به سمت لینوکس جذب بشه(که ویندوز همچین کار سادهای رو هم نمیتونه انجام بده)
احمد جان. دیگه میخواست عشق ماکروسافت نباشه!